subhatamilkathaigal-கவிதை-தத்துவம்-ஆன்மீகம்-சிறுகதை: meditation

Friday, June 10, 2022

காக்கை வளர்த்தாலும் மாறுமோ நெஞ்சமே

கார்குயில் தேன்குரல் என்றைக்குமே**

யாக்கையுடன் வந்த பண்புமா சீரன்றோ

யாவரும் ஏதோ ஒன்றுள்ளவரே**

இல்லை என்னும் எண்ண மில்லாமல் போகவே

இன்றே நினைப்பில் மாற்றம் செய் நெஞ்சே**

உள்ளதை எண்ணி மகிழ்வோடு வாழ்கவே

உன்ஆசை எல்லாம் மெய்யாகிடுமே**

பள்ளம் செல்லும் கலைதான் எவர் சொன்னதோ

பள்ளிக்கூடம் சென்று நீர் கற்றதோ**

வல்லவன் யாவிலும் பேறுகாலம் உள்ளே

வைத்து வையம் படைத்தாரே நெஞ்சே**

வேர்இலை பூகாய் பழம்கைகள் தூண்டியா

வித்தில் ஒளிந்தது தென்பட்டதோ**

நீர் நிலம் தந்த ஊட்டம் உருமாற்றமே

நீகொண்ட ஊக்கம் உரம் போன்றதே**

ஆக்கம் நினைத்தே கலங்குவதும் ஏனோ

ஆசையே ஆக்கும் சூழல் செய்யுமே**

காக்கும் திறன் பொறுத்தே வெற்றி யுள்ளதே

கண்முன் தோன்றும் கனவில் உள்ளதே**

subhatamilkathaigal-கவிதை-தத்துவம்-ஆன்மீகம்-சிறுகதை