தடைகள் தாண்டி தடம் பதித்திடு..!

புகைப்படத்திற்கு எழுதிய கவிதை. தடைகள் தாண்டி தடம் பதித்திடு; இடர்கள் தாவி இடம் பிடித்திடு; கெடுப்பவ ரெண்ணம் கெட வுயர்ந்திடு; இறை துணை யுண்டுத் துணிந்திடு..! இனி இலக்கு நோக்கிப் புறப்படு,,! கொடுப்பார், காப்பார், படைத்த்வர் உனனையே..! எடுத்த காரியம் வெற்றி அடைய கடக்க வேண்டும் மூன்று படியை ஏளனம் எதிர்ப்பு ஏற்றுக் கொள்ளல் உரைத்தது சுவாமி விவேகா னந்தர் தீரர் அருள்மொழி மனதில் நிறுத்தி தளரா மனதுடன் முயற்சி முடுக்கு தடைக்கல் யாவும் தவிடா கிடுமே..! நினைத்த காரியம் முடித்திட பக்தியில் எடுத்த முயற்சி தடை பட வைத்த மனிதனோ, சகுனமோ, சூழலோ தடுத்த கடவுளே! வரப்போகும் இழப்பையே. விளை வில்லாத செய லில்லை பலன னில்லாத் பாடி லில்லை இறைபோ லிங்கொரு துணை யில்லை பக்தியோடு முயன்ற காரியம் வெற்றியே..! -சுதாகர்

வறுமை கொடுமை..!

புகைப்படத்திற்கு எழுதிய கவிதை.

என்னடா இது கொடுமை..!
கொடிதடா இவ் வறுமை..!
தடை படா உணவை
கொடப் பாஅ கடவுளே..!

குருத்தும் வறுமையில், பழுத்ததும் வறுமையில்;
கருணைக்கு பஞ்சமா? உணவுக்கு பஞ்சமா?
அவரவர் பார்வையில் பசிநோய் பட்டால்
அவரவர் இயன்றளவு அக்கறை கொண்டால்
அவளச் சமுதாய அளவு குறையுமே..!

பள்ளி செல்லும் பருவம்;
பிள்ளை கவனம் பசி;
பசிக்கு உணவு கொடுக்கும்,
திருடனும் கடவு ளாவானே..!

சுற்றி கொடுமைகள்; எல்லாம் எதனாலே?
வற்றிய வயிறு, நரம்பாத தனாலே;
‘நமக்கென்ன..’ வென்று விலகு வதாலே,
நிகழும் கொடுமைகள் நம்மை விடாதே..!

முன்வினைப் பயனாலே பசிநோய் தாக்க,
உணவு மருந்திட்டு பசிநோய் விரட்ட,
நம்மால் இயன்றதை ‘சட்’டெனச் செய்ய,
நல்லவர் படைக்குள் அடைக்கலம் கொடுப்போம்;
திருடர் படைக்குள் இழுக்கும் முன்னரே..!
-சுதாகர்

மரம் வளர்ப்போம்

புகைப்படத்திற்கு எழுதிய கவிதை.

வசந்த காலம் வருமோ..!
மனித மனம் தனில்
வசந்த காலம் வருமோ..!

வருடச் சுற்றின் விடியல் வசந்தம்
புதுத் துவக்கமும் வசந்தம்;
புதிய புரிதலும் வசந்தம்;
மனத் திருத் தமும் வசந்தமே..!

மண்ணின் கனிம வளம் எடுத்து...
மனித குலம் உண்ண .
மணம் பழம் தந்த ,
மரம் தனை வெட்டத்,
திரியும் மதி கெட்ட,
மனித மனம் தனில்...
வசந்த காலம் வருமோ..!
மனித மனம் தனில்
வசந்த காலம் வருமோ..!

இலை மலர் பறிக்க
மறைச்சொ லுண்டு ரைக்க;
மரக் கன்றுகள் நட்டப்,
பின்மரம் தனை வெட்ட,
மனம் தனில் சட்ட,
விதி யொன்று நினைக்க,
மனித மனம் தனில்
வசந்த காலம் வருமோ..!
மனித மனம் தனில்
வசந்த காலம் வருமோ..!

மனித உடல் வள்ர்க்க,
மரம் தன்னை கொடுக்க,
மரம் குணம் நினைக்க,
மனித மனம் தனில்,
வசந்த காலம் வ்ரு மே..!
-சுதாகர்

உழவன் என் தோழன்

புகைப்படத்திற்கு எழுதிய கவிதை.

நீயே என் உயிர்த் தோழன்..!
நீ நான் பழக வில்லை;
ஓர் நாள் உண வில்லை;
உயர் குணம் எழ வில்லை;
உன் நெல் வியிறு செல்ல,
என் குணம் நேர் செல்ல,
உதவி செய்த வகை யிலே,
நீ என் உயிர்த் தோழனே..!

ஏறு வில்லாலே, பயிறு அம்பாலே
பஞ்ச சூரனை
போரில் அழிக்கவே..,
தினம் வயலில்
பாடு படும்
வீரனே! நீ
மனித குலம் காக்கும் தோழனே..!
நீ உலகிற்க்கே வுயிர்த் தோழனே..!
-சுதாகர்

சோதனைகள் பல கடந்து

புகைப்படத்திற்கு எழுதிய கவிதை.

சோதனைகள் பல கடந்து
உயிர் பிழைக்க இயலுமோ
குல தெய்வம் காக்க..!
குரு தெய்வம் காக்கவே..!

எந் நேரம் மரணம்
எனைத் தழுவ நேரும்
என் அறிவால் ஆவது
இனி யொன்று மில்லை
நான் வணங்கும் தெய்வம்
நன்மையைத தான் செய்யும்..!
நிச்சயம் ஏதோ நிகழும்
என் உயிர் பிழைக்கும்..!
மனம் கலங்கி யிருக்க,

கதி யற்று முழிக்க,
இக் கட்டுப் போக்க ,
விதி மாற்றி வைக்க,
கோள் கட்டி யாளும்,
படி அளக்கும் தெய்வம்,
பதம் சரணா கதி..!
-சுதாகர்

இனி இது தான் எதிர்காலமோ..!

புகைப்படத்திற்கு எழுதிய கவிதை.

இனி இது தான் எதிர்காலமோ..!
பறவையும் விலங்கும்
படத்தில் வாழ
பாலை வனத்தில்
நாம் வாழ
காடழித்து பெற்ற பலன் இதுவே..!

பூமித் தாயின் நுரையிரல் காடு..!
புற்று நோய்க்
கிருமிகள் போல்
நாம் அரித்துக்
கொண்டிருக் கிறோம்.
அன்னைக்கு வைத்தியம் பார்ப்பது யாரே..?.

யோகம்

தலையில் கனம்கபம் தரும் மடம்;
மடியில் கனம்மலம் தரும் சினம்;
இடையில் மனம்வலம் தரும் துன்பம்
விலக, நலம்தரும் யோகம் பழக,
நிலவும் வாழ்வில் சுகமே தினமே.